Kapitein Kenneth neemt afscheid: van jeugdproduct tot leider

Soms schrijft het voetbal leven echte sprookjes. En soms... schrijft Kenneth ze gewoon zelf.

Laten we even terugspoelen. Het begon allemaal bij SK Nieuw Stabroek, een klein manneke met grote dromen en vuile knieën. Daarna een tussenstop bij Cappellen, en toen — als U13 — stond hij daar plots, op het heilige gras van Zandvliet Sport. Een talentje, recht van de polder, klaar om te groeien.

En groeien deed hij! Kenneth klom de jeugdreeksen door als een jonge gazelle en schopte het uiteindelijk tot het eerste elftal, in eerste provinciale nog wel! Een hoogtepunt? Nee hoor, gewoon het begin van een stevig hoofdstuk in een nog stevigere voetbalcarrière.

In 2012 ging hij dan even ‘vreemd’ — naar de buren van Berendrecht Sport. Vier seizoenen later had hij daar ook zijn stempel gezet. Tijd voor de volgende halte: K. Putte SK, oftewel: de laatste ontbrekende puzzel in zijn regionale tournee. Zeven seizoenen lang sleurde hij daar ook het elftal vooruit alsof het niets was, alsof hij zijn hobby écht serieus nam.

Maar in 2023 gebeurde het ondenkbare: de cirkel werd (bijna) rond. Kenneth keerde terug naar zijn oude liefde: Zandvliet Sport. Niet zomaar voor de sfeer of de kantine — nee, Kenneth kwam om de jonge garde op sleeptouw te nemen. En hoe! In het seizoen 2024-2025 scoorde hij 21 doelpunten — elk ervan broodnodig in een ploeg die elk doelpunt kon gebruiken. Hij liet zien dat ervaring niet roest, maar scoort.

En dan, de kers op de taart: de Gouden Schoen 2024-2025. Niet gewonnen met een neuslengte verschil, nee — met een straat voorsprong. Letterlijk: als de andere genomineerden nog stonden te dribbelen op het dorpsplein, had Kenneth al zijn trofee opgepoetst, de speeches gedaan en z'n schoenen aan de haak gehangen.

Over die schoenen gesproken… Ja, het is zover. Kenneth stopt. Hij hangt ze niet op in de boom, maar in de kast — naast de pampers en de roze voetbalschoentjes van zijn dochter, want jawel: de volgende generatie staat al te trappelen. Wordt zij de volgende ster aan het Zandvliet-firmament? Met zo’n trainer thuis kan het bijna niet misgaan (behalve dan misschien bij de wasmachine na een regenmatch).

En wat ook mooi is: zijn eerste trainer bij Zandvliet was... jawel, zijn laatste trainer. Dat kan je toch niet verzinnen?

Kenneth, woorden schieten tekort — maar we proberen het toch:

Dankjewel. Voor je goals, je grinta, je eindeloze inzet en je bulderlach. Voor je engagement, je kameraadschap, en je leiderschap als kapitein. Jij was er eentje om in te kaderen, en we zijn fier dat jouw verhaal bij ons begon én eindigde.

Zandvliet Sport zal je missen op het veld, maar we weten: je blijft altijd een van ons.

En nu… op naar je volgende carrière: trainer, papa, rolmodel, en misschien... mascotte van de U7?

Bedankt, Kenneth.